Czy osoby, które mają skłonności do zachowań przemocowych, mogą być bardziej skłonne do usprawiedliwiania lub wspierania osób, które również przejawiają agresję
Tak
Może to wynikać z kilku mechanizmów psychologicznych i społecznych:
Reguła sympatii wyjaśnia, że ludzie często mają tendencję do sympatyzowania z osobami, które są do nich podobne. Jeśli ktoś sam przejawia zachowania przemocowe, może uważać je za bardziej akceptowalne lub „normalne” i tym samym bronić innych, którzy zachowują się podobnie. Wynika to z tzw. zjawiska poznawczej spójności, gdzie osoba stara się unikać wewnętrznych sprzeczności w ocenie siebie i innych.
Osoby mające inklinacje do przemocy mogą bronić podobnych działań u innych, aby nie kwestionować swoich zachowań. Krytykując czyjeś agresywne działania, mogliby podważać własne decyzje i postawy, co mogłoby prowadzić do poczucia winy lub wstydu.
W niektórych grupach społecznych lub zawodowych przemoc może być tolerowana lub nawet nagradzana jako sposób rozwiązywania konfliktów. W takich przypadkach osoby skłonne do przemocy mogą bardziej otwarcie bronić innych, którzy stosują przemoc, jako że taka postawa wpisuje się w normy tej grupy.
Osoby agresywne mogą również bronić innych agresorów, aby zapewnić sobie wsparcie, gdy same znajdą się w podobnej sytuacji. W ten sposób budują swoiste sojusze, które mogą ich chronić przed krytyką.
Czasami osoby, które same doświadczyły przemocy (np. w dzieciństwie), mogą bardziej identyfikować się z osobami przemocowymi, jako że uważają ich zachowanie za sposób radzenia sobie z trudnościami. Może to być forma psychologicznej obrony przed własnymi, nieprzepracowanymi doświadczeniami.
Trzeba jednak zaznaczyć, że nie jest to reguła bez wyjątków. Wpływ na to, czy ktoś będzie bronił osób przemocowych, ma również szereg innych czynników, takich jak osobowość, doświadczenia życiowe, poziom empatii, czy też otoczenie społeczne.