Psychopatia charakteryzuje się brakiem empatii, manipulacyjnością, impulsywnością, naruszaniem praw innych i brakiem poczucia winy.
Przekonanie, że kobieta nie może być psychopatką to stereotyp. Prawdą jest, że psychopatia jest częściej diagnozowana u mężczyzn, a to właśnie ze względu na ów stereotyp. Gdy jest diagnozowana osobowość kobiety, psychopatia może być mylona z histrionicznym zaburzeniem osobowości lub zaburzeniem osobowości z pogranicza (borderline).
Psychopatia (wymienione wyżej cechy) manifestują się w zależności od płci. Mężczyźni częściej przejawiają agresję fizyczną, a kobiety wykazują agresję relacyjną i emocjonalną.
Kobieta psychopatyczna prezentuje się jako urocza i towarzyska. Potrafi zdobyć zaufanie i sympatię innych poprzez uprzejmość, flirt, oraz umiejętne rozmowy. Manipuluje uczuciami innych, odczytując ich słabości i potrzeby. Wykorzystuje swoje umiejętności emocjonalne, aby osiągnąć osobiste korzyści, np. poprzez budowanie fałszywego obrazu troskliwej partnerki, oddanej przyjaciółki, zaangażowanej pomocniczki a nawet ratowniczki.
Psychopatka postrzega innych jako narzędzia do osiągania swoich celów. Wykorzystuje ich finansowo, emocjonalnie lub społecznie, a następnie porzuca osobę, która już spełniła swoją rolę.
Zamiast bezpośredniej agresji fizycznej, kobieta psychopatyczna stosuje agresję relacyjną: wywołuje konflikty, intrygi, skłóca ludzi, szerzy plotki, nastawia ludzi przeciwko sobie i niszczy relacje między nimi, aby uzyskać kontrolę lub wywołać chaos, który będzie mogła wykorzystać do osiągania swoich celów.
Tworzy atmosferę braku zaufania między ludźmi w jej otoczeniu utrzymując siebie w centrum uwagi.
Kobieta o cechach psychopatycznych nie odczuwa winy ani wyrzutów sumienia po tym, jak wyrządzi innym krzywdę. Może kłamać, zdradzać lub oszukiwać, a jednocześnie nie odczuwać żadnego dyskomfortu z tego powodu.
Podobnie jak sprawcy gwałtownych przestępstw, psychopatka racjonalizuje swoje zachowania. W jej oczach każde działanie jest uzasadnione, a wszelkie wyrządzone krzywdy są albo bagatelizowane, albo przerzucane na ofiary, które same są sobie winne. Gdy ofiara nie pozwala sobie, by być ofiarą lub gdy manipulacje psychopatki zostaną odkryte albo relacja przestaje przynosić jej korzyści, ta odchodzi, szukając nowych ofiar.
Psychopatka zachowuje się impulsywnie: szybko jeździ samochodem, nieodpowiedzialnie wydaje pieniądze, angażuje się w niebezpieczne romanse lub nagłe zmiany w pracy, miejsca zamieszkania.
Kobieta psychopatyczna ma na zewnątrz perfekcyjny wizerunek doskonałej kobiety – eleganckiej, uprzejmej, profesjonalnej. W towarzystwie znajomych jest pełna uroku, zawsze uśmiechnięta, pomocna, charyzmatyczna. Może działać jako liderka społeczności. Ludzie ją lubią, podziwiają jej elokwencję i pewność siebie. Jednak za kulisami, w relacjach bliższych, potrafi być manipulacyjna, zimna i wyrachowana.
W relacjach romantycznych kobieta psychopatyczna może być początkowo niezwykle uwodzicielska i kochająca. Potrafi stworzyć obraz idealnej partnerki, aby zyskać pełne zaufanie swojego partnera/-ki. Pomimo początkowego zaangażowania, nie jest zdolna do prawdziwego, głębokiego uczucia. Jej relacje są zazwyczaj oparte na korzyściach, które może czerpać z drugiej osoby, a kiedy te korzyści się skończą, relacja zostaje bezceremonialnie zakończona.
Kłamstwo jest naturalnym narzędziem kobiety psychopatycznej. Może ona regularnie wprowadzać innych w błąd, manipulować faktami i tworzyć alternatywną wersję rzeczywistości, aby kontrolować sytuację i zachować przewagę.
Sukces kobiety psychopatycznej opiera się na jej powierzchownym uroku, zdolności do manipulacji, braku empatii oraz agresji relacyjnej. Na początku wydaje się idealną partnerką, przyjaciółką czy współpracowniczką, ale ich prawdziwa natura wychodzi na jaw, gdy zaczyna manipulować i kontrolować swoje otoczenie dla osobistych korzyści.
Dla własnego bezpieczeństwa psychicznego, emocjonalnego najkorzystniej jest skończyć relację z psychopatką. Im szybciej zrozumiesz z kim masz do czynienia, tym mniej poniesiesz strat emocjonalnych, finansowych, reputacyjnych.
Urszula Cur