Depresja to jedno z najczęstszych zaburzeń psychicznych, które dotyka miliony kobiet na całym świecie.
Gdy kobieta choruje, całe mikroświaty walą się i palą, dlatego przyzwolenia na chorowanie kobieta nie ma.
Kobieta chodzi z tym bagażem przygnieciona, choć wyprostowana. I sama czasem, bagatelizuje, lub nie rozumie, co się dzieje. Czasem sama zabrania sobie chorowania (to już bardzo indywidualna psychodynamika). Nie może wtedy zostawać sama, nie może być zostawiana! W czasie depresji, każdy kolejny obowiązek, nawet, gdy się na niego godzi, nawet malutki, to krok do tragedii. Bo każdy problem, który dla osoby zdrowej jest do rozwiązania w sie7dem minut, dla osoby chorej na depresję, to kamień.
Tragiczną konsekwencją depresji mogą być zaginięcia kobiet, a ich celem chęć zakończenia dotychczasowego rozdziału życia lub życia.
Kiedy depresja jest w zenicie, kobieta cierpiąca czuje się osamotniona, bezradna, bezwartościowa, nierozumiana. Znikąd pomocy. W takich momentach izolacja staje się naturalnym odruchem. To próba ucieczki od rzeczywistości, spontaniczna decyzja o opuszczeniu swojego środowiska, bez informowania nikogo. Bez planu, aby nie tu, aby przed siebie. W skrajnych przypadkach, myśli samobójcze mogą doprowadzić do tego, że kobieta decyduje się zniknąć, nie widząc innego wyjścia ze swojego życia.
Kobiety często odczuwają dodatkową presję, związaną z pełnieniem określonych ról w społeczeństwie. Oczekiwania związane z byciem „idealną” matką, żoną, pracownicą, córką, „w separacji”, mogą potęgować uczucie przytłoczenia, gdy społeczna sieć wsparcia nie stanowi wsparcia tylko pułapkę.
Wsparcie bliskich, znajomych oraz odpowiednich służb pomocowych może uratować życie. Trzeba zwracać uwagę na zmiany w życiu, zachowaniu, wycofanie się, spadek energii, wypadanie z rutyny dnia – to mogą być sygnały, że coś jest nie tak 
Pamiętajcie, że amatorska pomoc psychologiczna nie pomaga. Może nawet szkodzić. Lecz zachęcanie do rozmowy, oferowanie wsparcia w codzienności i pomoc w znalezieniu profesjonalnej pomocy psychologicznej może zrobić ogromną różnicę. To koła ratunkowe 
.
Praca śledcza przy zaginięciach jest żmudna, wymaga namysłu, spokoju i rozmów ze świadkami, wywiadów w rodzinie. To drobiazgi robią robotę.
Profilowanie psychologiczne jako narzędzie diagnostyczne może pomóc w przypadku zaginięć, ale nie może być wróżeniem z łodyg krwawnika.
Cieszy mnie, gdy czytacie moje treści. Pamiętajcie, by pisać, że są moje, gdy je powielacie w mowie lub piśmie.
Myślami jestem z rodziną.
Myślami jestem ze śledczymi.
Urszula Cur, Szkoła Profilowania Siedem
Zdjęcie przedstawia pracę Grażyny Perl.